|
Roczek Katechety: Duchowa Przygoda!
|
|
Kiedy po raz pierwszy przekroczyłem próg liceum, czułem się jednocześnie podekscytowany i pełen obaw. Wiedziałem, że praca z młodzieżą to wyzwanie, ale nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo zmieni mnie ten rok. Pierwszy dzień pracy w nowym miejscu to zawsze ekscytujący moment, a gdy dodatkowo jest to pierwszy rok pełnienia posługi jako katecheta w liceum, emocje sięgają zenitu. Bycie nauczycielem religii i duchowym przewodnikiem młodzieży to wyjątkowe zadanie, które wymaga zarówno zaangażowania, jak i otwartości na potrzeby młodych ludzi. Jak wygląda pierwszy rok pracy w tej roli?...
|
|
"Skupiam się na tym, co mam do zrobienia"
|
|
Kacper Tomaszek to jeden z największych talentów polskich skoków narciarskich ostatnich lat. Urodzony w 2007 roku zawodnik LKS Klimczok Bystra pierwsze kroki na skoczni stawiał jako sześciolatek. Wychowanek bielskiego środowiska, dziś student łączący naukę z intensywnym treningiem. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Predazzo 2026, w wieku zaledwie 19 lat, zdobył trzy medale: dwa srebrne i jeden brązowy - na skoczni normalnej i dużej. Tę rozmowę przeprowadziłem przy okazji spotkania z ministrantami i lektorami parafii, w której Kacper przez wiele lat służył przy ołtarzu...
|
|
Kiedy nic nie gra
Zaufanie
|
Zaufanie zdobywa się przez lata, a traci w mgnieniu oka. Sam pamiętam jak straciłem swoje zaufanie. Właśnie w kościół. Nie będę ukrywać, że była to jedna z motywacji dlaczego chciałem zostać księdzem. Chciałem pokazać, że nie zawsze musi być tak jak piszą media. I rzeczywiście odkryłem, że tu nie o instytucję chodzi. Problem ten ma znacznie głębsze korzenie niż same instytucje, nie ważne jakie...
|
|
Kapłan i jego drzwi konfesjonału
|
Po świętach właściwie do teraz próbuję odespać Triduum. I wiem, że nie jestem w tym odosobniony, myślę, że każdy kapłan, który przeżył Wielki Tydzień w parafii, wie dokładnie, o czym mówię.
Niejednego zmęczenia w życiu doświadczyłem. Robiłem kiedyś do późna na tartaku, tak że ręce mi odpadały. Siedziałem do białego rana przed egzaminami w seminarium, żeby się przygotować... |
|
,,Umiłowałem cię” - rozważania na podstawie Adhortacji Apostoskiej Papieża Leona XIV.
|
|
Są takie słowa, które nie wymagają komentarza. Można je tylko usłyszeć i pozwolić im pozostać. Tak zaczyna się adhortacja Dilexi te papieża Leona XIV: od zdania z Apokalipsy, które brzmi jak szept Boga skierowany do Kościoła: „Umiłowałem cię” (Ap 3,9).
Papież nie wybiera sloganu ani nie tworzy nowej tezy. Bierze jedno zdanie i pozwala, by stało się ono światłem dla całego dokumentu... |
|
Sposoby przedstawiania śmierci na kartach Dziejów Apostolskich
|
Skoro przed nami Wielki Post, czas ciszy, rachunku sumienia i powrotu do spraw najważniejszych, to trochę myślenia o śmierci naprawdę nie zaszkodzi. Liturgia tych dni przypomina, że jesteśmy prochem, że czas jest darem, że życie w swojej ziemskiej formie też przemija. Kościół mówi o śmierci, by oczyścić spojrzenie na nią z lęku i strachu. Bo dopiero w świetle kresu człowiek zaczyna rozumieć wartość początku...
|
Moja Kalwaria
|
Niektóre miejsca w życiu człowieka są jak przystanki na zwyczajnej trasie: zatrzymasz się, rozejrzysz i ruszasz dalej, zapominając o nich po kilku dniach. Ale są też takie miejsca, które w tajemniczy sposób wpisują się w historię twojego serca. Możesz od nich odjechać na wiele kilometrów, możesz zapomnieć o nich na lata, a jednak pewnego dnia znów tam wracasz i odkrywasz, że to miejsce wcale nie opuściło ciebie...
|
|
|
Z dzienniczka duchowego młodego wikarego: „Przybieżeli po kolędzie pasterze”
|
|
Kiedy wybija Boże Narodzenie dla wielu jest to czas pięknych, rodzinnych spotkań. Jednak na parafiach każdy ksiądz wie, że oznacza to także czas wizyty duszpasterskiej. Wizyta duszpasterska, zwana pieszczotliwie „kolędą”, to ten okres w roku, kiedy to ksiądz zamienia się w wędrowca. Plebania staje się przystankiem na trasie, a głównym miejscem egzystencji duszpasterza jest klatka schodowa (w miastach) oraz ulica (na wsiach) lub progi kolejnych mieszkań...
|
365 szans
|
Rok ma dokładnie 365 dni. I chociaż, nie wiem jak by się nie starać, nie jesteśmy w stanie zapamiętać idealnie każdego z nich. To oczywiste, że codziennie mamy do czynienia z nowymi wyzwaniami, radościami, smutkami i obowiązkami, których jest tyle, że można by było książki pisać. Ale czy zastanawialiście się kiedyś, co to oznacza, że każdy dzień w tym roku jest darem od Boga? ...
|
|
Pusty tabernakulum, pełne serca
|
Kiedy wyruszałem na pielgrzymkę w tym roku, czułem się inaczej niż zwykle. To był mój piąty raz w drodze na Jasną Górę, ale pierwszy raz w roli przewodnika duchowego. Miałem na plecach doświadczenie poprzednich pielgrzymek, a w sercu coś między ekscytacją a lekkim drżeniem. Widziałem przez lata wielu przewodników jedni z humorem, inni z ogromną powagą, wszyscy w jakiś sposób byli dla mnie autorytetem. Teraz nagle sam znalazłem się w tej roli. Zrozumiałem, że już nie mogę po prostu „iść”. Teraz mam być tym, który prowadzi...
|
Puste ławki i pełne serce
|
Było cicho. Przerażająco cicho. Gdy jako kleryk stałem w prezbiterium swojego w Wielki Czwartek 2020 roku, patrzyłem na puste ławki. Kościół, który zawsze tego wieczoru pulsował życiem – szeptami, śpiewem, odgłosem przesuwanych w ławkach torebek – teraz milczał. W powietrzu unosił się zapach kadzidła i kropli płynących ze świec woskowych, ale brakowało czegoś, co zawsze czyniło to miejsce żywym: ludzi...
|
|
Jeden pełny do syta proszę
|
Post zawsze brzmiał dla mnie jak duchowe wyzwanie z wysoką poprzeczką. Ktoś nie je mięsa, ktoś odmawia sobie słodyczy, ktoś inny ogranicza internet albo rezygnuje z ulubionych rozrywek. Idea brzmi pięknie, ale gdy przychodzi do realizacji… no cóż, wtedy zaczynają się schody.
Nie jestem ascetą z natury. Przyznaję. Lubię dobrą kawę, słodycze i to poczucie kontroli nad własnym czasem. Dlatego post zawsze mnie konfrontuje z niewygodnym pytaniem: czy potrafię coś oddać, choćby na chwilę?... |
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
